بيشتر آنها . در 4 جلد : 1 - توحيد و صفات الهى ، 2 - فضايل معصومين و خطبه‌هايى از حضرت على ، 3 و 4 - در مواعظ و اخلاق . مجلد يكم در 5 « مقصد » . اعلام 1 / 624 ؛ طبقات 14 / 193 اشكورى ، احيا 3 / 209 . * اكسير الاكبر فى مقدمات كبريت الاحمر . اكسير الاكبر فى كبريت الاحمر ، متن از شيخ عبد القادر گيلانى ( د 561 ق / 1166 م ) و فارسى آن از ناشناس ( - ذريعه السعادات ، هف ) چاپ شده است . مشترك 3 / 1284 ( 1 نسخه ) نام يكم ؛ مشار 1 / 465 نام دوم ، چاپ هند ، 1871 م بشير حسين ، شيرانى 202 ؛ موزهء بريتانيا ، چاپى 16 . * اكمل المقاصد و فصل المراصد - بخش هندويى . * الباب ثلاثه . شيخ محمد چشتى احمدآبادى گجراتى ، گفتارى است كوتاه در 3 « لب » ، به دنبال « آداب الطالبين » و « رفيق الطلاب » او ، دهلى ، 1311 ق چاپ شده . آغاز : حمد له . صلات . اما بعد ، پس مىگويد . . . محمد قطب الاوليا . . . اين رساله مشتمل است بر سه الباب . مشترك 3 / 1285 ؛ نسخه‌ها 2 / 1360 « مجالس حسنيه » كه در آنجا نام 41 كار او آمده است و اين در ميان آنها نيست . مشار ، مؤلفين 5 / 366 . * الالحاظ فى كشف الالفاظ - رشف الالحاظ . * الحاقات بر لمعات - شرح لمعات . * الطاف القدس فى معرفة لطايف النفس . دهلوى عرفان نظرى و عملى است - بخش فلسفهء عملى . * الفاظ البحار معنوى . متن از دين العباد ، على بن فضل اللّه ، حسينى « شاه زند » متخلص به « عابد » و گاهى « عياد » ( سدهء 8 ق ) . شرح قطعه شعرى است ملغز و مرموز ، به نظم و نثر و ناقص . آغاز : « يا دليل العاشقين ابى المهدى - يا أنيس العارفين ابى البها » . مرعشى 28 / 655 ش 2 / 11389 . * الفاظ چند در عشق و معرفت : عشق . غلام محيى الدين قصورى ( 1202 - 1270 ق / 1788 - 1854 م ) ( - سلالهء مبروره ) مشترك 3 / 1285 ؛ حديقهء لاهورى 138 كه 17 كار او را برشمرده كه اين در ميان آنها نيست . بشير حسين ، شيرانى 2 / 202 . * الف انسانيت . دهدار - بخش تفسير قرآن . * انجام . صاين الدين على تركه - ره انجام . * الهامات : الهامات اربعين ، خواجه محمد چشتى احمدآبادى گجراتى ( - آداب الطالبين ) . نام خود و نيايش را در ديباچه آورده است . در 40 « هدايت » و اين جز « هدايات المشيخهء » اوست : 1 - پاكى از غير حق ، 2 - تفرقه از دل دور كردن ، 3 - معيت حق ، 4 - بريدن از غير حق ، 5 - نفى خواطر ، 6 - اخفاى مشاهدات ، 7 - حصول توحيد ، 8 - رهايى از هواى نفس ، 9 - از ياد حق لذت يافتن ، 10 - حقيقت هستى را شناختن ، 11 - شناختن وجود حق ، 12 - كاينات را مظهر حق دانستن ، 13 - الفت مظاهر حق ، 14 - غناى حق ، 15 - حق را پاك دانستن ، 16 - دورى از اتحاد و حلول ، 17 -